మనసులో మాట -- Strictly Personal

నేను టెండూల్కర్ని : అహం సచినస్మి

2011-06-25T10:57:00.000-07:00

ఇంజనీరింగ్ పూర్తి చేసి ఇండస్ట్రీ లో అడుగు పెట్టి 2 సంవత్సరాలు పూర్తి అయిన సందర్భంగా ఏదైన ఒక గొప్ప పని చేసి మళ్లీ కాలేజ్ రోజులు గుర్తు చేసుకుందామనుకుంటుండగా సడన్ గా ఒక మేయిల్ వచ్చి పడింది ఇన్‌బాక్స్ లో. ఓపెన్ చేసి చూశాక థ్రిల్లింగ్ గా అనిపించింది. మేయిల్ లో మ్యాటర్ ఏంటంటే మా కంపనీ లో 'ఇంటర్నల్ క్రికెట్ టోర్నమెంట్' నిర్వహిస్తున్నారు. పని లేని వారు, క్షమించాలి ఆసక్తి కల వారు జట్లను రిజిస్టర్ చేసుకోవాలి. జట్టు కి ఆడే వాళ్ళు 11 మంది. అవసరమైతే వాడుకోవడానికి ఇంకో నలుగురు. మొతం 15 మంది కావాలి.

ఇక నేను ఆలస్యం చెయ్యకుండా సెలెక్షన్ మొదలెడదామని డిసైడ్ అయ్యాను. కానీ మా టీమ్ లో ఎంత మందికి ఆసక్తి ఉందో తెలీదు. అసలు ఎంత మందికి ఇంకా జీవితం లో ఇలాంటివన్నీ సాధ్యం అని అనిపిస్తుందో తెలీదు. దానితో ఆసక్తి తో పాటు అవగాహన కూడా తెలుసుకోవచ్చని అందరికీ నేను కూడా ఒక మేయిల్ కొట్టాను ఈ క్రింది విధంగా:
క్రికెట్ లో ఒక ఓవర్ కి ఎన్ని బంతులు ఉంటాయి ?
A) 10 B) <10 C) >10 D) అంపైయర్ కి నచ్చినన్ని

వేసిన ఒక గంటలోనే జవాబులు వెల్లువలా వచ్చి పడ్డాయి. దగ్గరగా అంటే <10 అని సమాధానం చెప్పిన 13 మందిని తీసుకున్నాను. ఒక్కడు మాత్రం సమాధానం .అ/బ/చ/D అని కాకుండా కొంచెం వివరం గా ఇచ్చాడు. 'క్రికెట్ లో ఓవర్ కే కాదు మ్యాచ్ మొత్తానికి కూడా ఒకటే బంతి. పొరపాటున ఆ బంతిని పక్కింటి లోకి కొడితే ఇక ఆ రోజు ఆట ఆపేసి ఇంటికి పరుగెత్తాల్సిందే అని. ఈ నాలెజ్ చూసి వెంటనే అతని దగ్గరికి వెళ్ళి అడిగేశాను మీరు ప్లేయర్ ఆ అని? దానికి అతను చిన్నగా నవ్వి గుండు నిమూరుకుంటూ 'నేను యూనివర్సిటీ ప్లేయర్ ని' అని చెప్పాడు. సుగర్ వ్యాధికి జిలెబి మందు అన్నంత హాయి గా వినిపించి ఆ మాట. ఆ ప్లేయర్ పేరు ?????. అతనే మా పేస్ బోలర్.

టోర్నమెంట్ కి . కాషన్ డిపాసిట్ చెయ్యాలి. ఒక వేల ఏదైన టీమ్ వస్తానని చెప్పి మ్యాచ్ రోజు తూచ్ అంటే మిగత వాళ్ళు వెధవలు కాకుండా ఈ ఏర్పాటు. అన్ని మ్యాచ్ లు ఆడితే డబ్బులు వాపసు. లేదంటే ఉష్. కాబట్టి కాప్టెన్ గా ఆ . నేనే చదివించి సమర శంఖం పూరించాను. మొత్తం . పూల్స్. పూల్ టాపర్స్ నెక్స్ట్ రౌండ్ కి వెళ్తారు. సెకెండ్ లో ఉన్న వాళ్ళలో బెస్ట్ రన్ రేట్ ఉన్నవాళ్ళు ఒకళ్ళు సెకెండ్ రౌండ్ కి వెళ్తారు, అంటే బెస్ట్ లోసెర్స్ అన్నట్టు. ఈ లెక్కన ఏ పూల్ లో ఐతే ఒక పకోడీ జట్టు ఉంటుందో ఆ పూల్ నుంచి ఇద్దరు నెక్స్ట్ రౌండ్ కి వెళ్తారు. సో ఆ జట్టు ఏదో అనుకుని అందరమూ నవ్వుకున్నాము. ఇదీ ఫార్మ్యాట్.

మ్యాచ్ రోజు రానే వచ్చింది. మేయిల్ వేసేప్పుడు చూపిన ఉత్సాహం మయ వాళ్ళు మ్యాచ్ రోజు చూపించలేదు. అంతా కలిపి ఒక 6 మన్దిమి మాత్రము మ్యాచ్ కి అందుబాటు లో మిగిలాము. మ్యాచ్ కి కనీసం జట్టు కి 9 మంది కావాలి. దీనితో ఎలాగోలా తిప్పలు పడి పక్క ఆఫీస్ లో నాకు తెలిసిన ఒకడిని, ఆ రోజు మ్యాచ్ లేని వేరే టీమ్ లో ఒకడిని తీసుకుని గ్రౌండ్ కి బయలుదేరాము. టాస్ టైమ్ కి పక్క టీమ్ కెప్టన్ వచ్చి షేక్ హాండ్ ఇవ్వబోతే వెంటనే అతడిని పక్కకు తీసుకెళ్ళి పొసిషన్ చెప్పాను. దానితో అతను జాలి పడి వాళ్ళ టీమ్ నుంచే ఒక ప్లేయర్ ని అరువు ఇచ్చాడు. దీనితో కనీస సంఖ్య ని అందుకున్న ఉత్సాహం లో టాస్ గెలిచి బ్యాటింగ్ మొదలెట్టాము. కెప్టన్ గా ఓపెనింగ్ భారాన్ని నా మీద వేసుకుని బరిలో దిగాను. నా తో దిగిన మరొక ఓపనర్ తో వీలైనంత ఎక్కువ సేపు క్రీస్ లో ఉండాలని చెప్పాను. ఇద్దరమూ సరే అనుకున్నాము. మ్యాచ్ మొదలయింది. మొదటి ఓవర్ అయ్యేసరికి ఓపనర్స్ ఇద్దరమూ బౌండ్రీ అవతల ఐస్-క్రీమ్ బండి వాడితో బేరం మొదలెట్టాము. స్కోర్ 4/2. ఇలా ముక్కుతూ మూలుగుతూ ముందుకు పోతున్న స్కోర్ బోర్డ్ ని మిడిల్ ఆర్డర్ లో వచ్చిన ఇద్దరు బ్యాట్స్‌మెన్ పరుగులు పెట్టించారు, సారీ పాకులడించారు. వీళ్ళిద్దరూ వికెట్స్ మధ్య పరుగు పెట్టె బదులు పాకడం మొదలెట్టారు. దానితో అవలీలగా రెండు వచ్చే చోట పాకుతూ ఒకటి తీసి సరిపెట్టారు. వీళ్ళ సమన్వయానికి ఫీల్‌డింగ్ టీమ్ ఆనందం తో కేరింతలు కొట్టింది. ఎలాగైనా అప్పుడప్పుడూ తగిలిన ఎడ్జ్ లతో స్కోర్ ని . ఓవర్స్ కి 61 తో ముగించాము. అయిన కూడా నాకు ఎక్కడో నమ్మకం, యూనివర్సిటీ ప్లేయర్ ఉన్నాడు, మన టీమ్ బోలింగ్ లో స్ట్రాంగ్ అని. వెంటనే ఆలోచించకుండా మా ప్లేయర్ కి బంతి అందించాను. అతడు పరుగున వచ్చి బ్యాట్స్‌మెన్ కి వేసిన మొదటి బంతి కి పరుగులు ఏమీ రాలేదని సంతోష పడే లోపే అంపైయర్ ఆ బంతి నో బాల్ అని ప్రకటించడం తో అవక్కయ్యాము. నో బాల్ తో ఫ్రీ హిట్; ఈ బంతి మా ప్లేయర్ ఆల్లాడిస్తాడు అనుకుంటుందా గానే మళ్లీ షాక్, మళ్లీ నో బాల్. ఏమైంది అని మా ప్లేయర్ ని అడిగాను. అంపైయర్ కి ఫిసిక్స్ వీక్ అన్నాడు. అసలు నో బాల్ కి ఫిసిక్స్ కి సంబంధం ఏమిటి అన్నాను ఇబ్బంది గా! వేగం పెరగాలంటే దూరం తగ్గాలన్న సూక్ష్మ భౌతిక శాస్త్ర సిధ్ధాంతం తెలీకుండా అలా ముందు కెళ్ళి బంతి వేశానంటాడెంటి అని కోప్పడ్డాడు. కొంచెం తేడా అనిపించి వెంటనే డిస్కషన్ ఆపి ఓవర్ పూర్తి చెయ్యమన్నాను. ఈ బోలింగ్ కి తోడు మా అద్భుత ఫీల్‌డింగ్ కూడా తోడయ్యింది, ఒక fielder కర్ణుడి శాపం టైప్ లో 'కదులుతున్న బంతి' ని ఆపలేని శాపం. దానితో బంతి నెమ్మదిగా వెళ్ళినా దాని చుట్టూ ప్రదక్షిణ లు చేస్తాడు కానీ బంతి ని ఆపాడు. ఇంకో fielder క్యాచ్ పట్టమంటే తల మీద చేతులు అడ్డం పెట్టుకుంటాడు. ఇంత అద్భుతమైన ప్లేయర్స్ తో కలిసి మొతం మీద 6 ఓవర్ లలో మ్యాచ్ ముగించాము. అందరూ మ్యాచ్ ఓడిన దిగులు లో ఉన్నా మా యూనివర్సిటీ ప్లేయర్ ఒక్కడే హుషారు గా ఉన్నాడు. ఆవేశం ఆపుకోలేక 'అసలు నువ్వు యూనివర్సిటీ ప్లేయర్ వేనా ? ఎప్పుడైనా యూనివర్సిటీ టీమ్ కి ఆడావా?' అని అడిగాను. దానికి అతను నవ్వుతూ 'నేను యూనివర్సిటీ ప్లేయర్ నే, కానీ యూనివర్సిటీ టీమ్ కి ఎప్పుడూ ఆడలేదు, టీమ్ ఆడుతుంటే బౌండ్రీ అవతల నుంచుని చప్పట్లు కొట్టే వాడిని' అని చెప్పాడు. 'అసలు గ్రౌండ్ లో దిగకుండా యూనివర్సిటీ ప్లేయర్ అని ఆబధ్ధం ఎందుకు చెప్పావ్?' అని అడిగితే అతను నింపాదిగా గుండు నిమూరుకుని 'నేను గ్రౌండ్ లో దిగ లేదని ఎవరు చెప్పారు? మ్యాచ్ లు జరగని రోజు మేము అదే గ్రౌండ్ లో దొంగ పోలీసు ఆడేవాళ్ళము' అని చెప్పాడు. క్రికెట్ గ్రౌండ్ లో దొంగ పోలీసు ఏమిటి అనే తర్కం నా బుర్ర కి తట్టెలోపే బస్ వచ్చేసింది, ఇంక చేసేది లేక బస్ ఎక్కి ఇంటికి బయలుదేరాము. అనుకున్నట్టు గానే మా పూల్ నుంచే రెండు జట్లు ముందుకి వెళ్ళాయి. ఆ పకోడీ టీమ్ మాదే అయ్యింది. ఇందులో సంతోషం ఏమిటంటే నా 1500 నాకు వెనక్కి వచ్చేశాయి భద్రం గా మా పక్క కెప్టన్ దయ వల్ల :)

P.S: ఇది సుమారు రెండు సంవత్సరాల కింద జరిగిన సంఘటన. మళ్లీ ఈ ఏడాది కూడా ఇంటర్నల్ టూర్నమెంట్ ఉండే అవకాశం ఉన్నది అనడం తో ఇలా గతం గుర్తుకొచ్చింది.

విల్ యూ మ్యారీ మీ ?

2011-06-24T08:03:00.000-07:00

నేను నిన్ను ఇష్ట పడుతున్నాను. ఇంతవరకు నేను ఏ వ్యక్తి నీ, ఏ వస్తువునీ ఇష్ట పడనంత ఇష్టం. నాలో ఇంత ఇష్టం ఉన్నదని తెలీనంత ఇష్టం. కానీ దీనర్ధం మనమిద్దరమూ జీవితాంతం సంతోషం గా ఉండగలమని కాదు. ఉండలేము. కొట్టుకుంటాము, తిట్టుకుంటాము, అరుచుకుంటాము, అసహ్యిన్చుకుంటాము, ఒకళ్ళ మొహం ఒకళ్ళు చూసుకోలేనంతగా, క్షమించమని అడగలేనంతగా ద్వేషించుకుంటాము. కానీ ఇన్ని జరిగినా ఇద్దరం ఒకళ్ళని ఒకళ్ళు విడిచి ఉండలేనంతగా కలిసిపోతాము. ఏదో ఒక రోజు 'అసలు నువ్వు నా జీవితం లో కి రాకుండా ఉంటే ఎంత బాగుండేదో!' అనిపిస్తుంది. కానీ ఆ ఒక్క రోజు మినహా మిగతా అన్ని రోజులు మన కోసమే విరిసినట్టు అనిపిస్తాయి. నువ్వు లేకుండా నేను ఏమీ అయిపోయేవాడినో అనిపిస్తుంది. నేను పర్ఫెక్ట్ కాదు, కాలేను. నువ్వు నన్ను మార్చలేవు కూడా. కానీ నువ్వు నా కోసం, నేను నీ కోసం ఏదైన చేయగలము. నా జీవితం లో ఎన్నో విషయాలు నీకు తెలుస్తాయి. నా అలవాట్లు, చాదస్తాలు అన్నీ. బయట వాన పడితే టీవీ లో మ్యాచ్ ఆగిపోతుందేమోనన్న నా కంగారు, సినిమా లో దెయ్యాన్ని చూసి ఇంట్లో ఒక్కదాణివే ఉండలేని నీ భయం .. ఒకరి గురించి ఒకరికి అన్నీ తెలుస్తాయి. ఇవి తెలియని ఎవరైన మనల్ని చూసి నవ్వితే మనం చాటు గా వాళ్ళని కోప్పడదాము. కొన్ని రోజులు మనం ఒకళ్ళ బలం ఒకళ్ళము అవుతాము, మరి కొన్ని రోజులు ఒకరి బలహీనత ఇంకొకరము అవుతాము. కానీ ఏదైనా ఎప్పటికీ ఇద్దరమూ ఒకరికి ఒకరు అవుతాము. ఏదో ఒక రోజు ఇద్దరికీ బోర్ కొడుతుంది. ఈ లోకం లో కొత్తదనమ్ లేదనిపిస్తుంది. అప్పుడు ఇద్దరమూ కలిసి ఒకరికి ఒకరము తోడుగా వేరే లోకానికి ఎగిరి పొదాము, కొత్త సంతోషాల కోసం, కొత్త అందాల కోసం. నువ్వు లేకపోతే నేను ఏమీ కోల్పోతానో తెలీదు, కానీ నీ పైన నా ఇష్టాన్ని నీకు ఇప్పుడు చెప్పకపోతే జీవితాంతం నన్ను నేను ద్వేషించుకుంటానని మాత్రం తెలుసు. విల్ యూ మ్యారీ మీ ?

P.S: ఇది నా స్నేహితుడి, అంటే నాకు జూనియర్ లెండి, చెయ్యబోయే డ్రామా కోసం రాసిన ఒక సన్నివేసం. ఇది ఒక్కటి నేను ఉంచుకుని మిగతా అన్ని 'కాపీ' రైట్స్ తనకే ఇచ్చేసాను ;)

వారసత్వం ... నాయకత్వం

2010-11-18T10:12:00.000-08:00

చిన్నప్పుడు మా క్లాసు లో ఒక చిన్న డిబేట్ జరిగింది. అంశం 'Are leaders born or made'? నా ఉద్దేశం 'Leaders are made' అని. గాంధీ గారికి దక్షిణ ఆఫ్రికా లో సంఘటన తరువాతే పోరాటం చెయ్యాలన్న ఆలోచన కలిగింది అని నా అభిప్రాయం. నాయకత్వం పుట్టుకతోనే రాదు పరిస్థుతుల ప్రభావం చేత ప్రేరేపించ బడుతుంది అనేది నా వాదన. కానీ చాలా మంది నా తో ఏకీభవించే వాళ్ళు కారు. బహుశా అందులో చాలా మంది కి భవిష్యత్తు లో మన 'కుటుంబ పాలిత ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థ' లో MLA lu, MP లు గా అవతరించే అవకాశం ఉందేమో ! ఏది ఏమైనా 'Leaders are born not made' అని మొదటి సారి అన్న వ్యక్తి, ఆ తరువాత ఆ మాటనే అనుసరించిన వ్యక్తులు ఈ రోజు మన దేశం లో చాలా రంగాల గురించి తెలిసినట్లయితే గర్వపడుతారు. బహుశా ఆ మొదటి సారి అన్న వ్యక్తిని కుడా పోతులూరి వీర బ్రహ్మేంద్ర స్వామి, నోసటర్ డామస్ వంటి జ్యోతిష్యుల జాబితా లో చేర్చోచ్చేమో? వారసత్వం నాయకత్వానికి అనర్హత కాదు అలాగని అర్హతా కాదు.

వారసులు

2010-11-16T09:29:00.000-08:00

పేరు మోసిన పెద్ద మనిషి, పెద్దాయన తో సినిమా తీద్దామని ఎన్నాళ్ళ నుంచో అనుకుంటున్నా కాలం, డబ్బు కుదరక కోరిక పీకల్లోనే పెట్టుకుని కాలం వెళ్ళ బుచ్చుకుంటూ వచ్చాడు. ఇన్నాళ్ళకి ప్రభుత్వ సహకారంతో ఆనకట్ట డబ్బులు మూట కట్టి భాగ్యనగరం చేరుకున్నాడు. వచ్చీ రాగానే ఒక యువ రచయిత ని పిలిచి తన కోరిక బయట పెట్టాడు.

పే.మో.పె : పెద్దాయన తో సినిమా తీద్దామనుకున్నాను. కుదరలేదు. అందుకే వాళ్ళ ఫ్యామిలీ లో ఎవరో ఒకరిని పెట్టి కత్తి లాంటి సినిమా తియ్యాలి.
యు.ర : కత్తి కోసం ఇప్పటికే చాలా మంది పొడుచుకున్నారు. అది కాకుండా వేరే ఏదైనా అడగండి.
పే.మో.పె : బాబూ! నాకు కథ పాడు ఏమీ వద్దు. తెర మీద పెద్దాయన తో తీద్దామనుకున్నాను. అది కుదరలేదు. కాబట్టి నా సినిమా లో ఆయన కనిపించకపోయినా కనీసం డైలాగ్ కి ఒక్కసారి వినిపించాలి. జనాలు ఎలాగు ఆయన పేరు కోసమే వస్తారు, లేదంటే వాళ్ళ మొహాలు ఎవరు చూస్తారు చెప్పు? కాబట్టి అలాంటి కథ ఏదైనా ఉంటే చెప్పు.
యు.ర : మీ బాధ నాకు అర్ధం అయ్యింది. అయితే మీకు పెద్ద కథ అక్కర్లేదు. చిన్న డైలాగ్ చాలు. చినిగి పోతుంది అంతే.
పే.మో.పె : ఏది చెప్పు?
యు.ర : ఆయన డాష్! ఎలా ఉంది ?
పే.మో.పె : ఏందీ చినిగేది నా చీటీ? ఇది పెడితే జనాలు నాకు పెడతారు డాష్. అయినా ఆ తిట్టేదేదో నేరుగా అనొచ్చుగా! ఈ మధ్య సెన్సార్ వాళ్ళు బూతులని వాడుక బాష గ భావించి సినిమాల్లో విచ్చల విడిగా వాడుకోమన్నారట!
యు.ర : అయ్యో! డాష్ అంటే బూతు కాదండీ! వాళ్ళ రిలేషన్స్ అని.
పే.మో.పె : అంటే వాళ్ళ ఫ్యామిలీ అంతా డాష్ అనా!!
యు.ర : అయ్యో రామ! అది కాదండీ బాబూ. మనకు వాళ్ళ ఫ్యామిలీ లో ఎవరు దొరుకుతారో తెలీదు కదా! ఆయన పేరు చెప్పుకుంటూ అందరూ సినిమాల్లోనే సెటిల్ అయ్యారు. కాబట్టి ఎవరు దొరికితే అలా మార్చుకోవచ్చు. అంటే ఆయన కొడుకుని, ఆయన మనవడిని, ఆయన బావ ని ఇలా అన్నమాట.
పే.మో.పె : ఓహ్! శభాసయ్యా. అయితే మరి కథ సెట్ అయ్యింది కాబట్టి ఆ మనిషిని కూడా నువ్వే చూసి పెట్టు. మనం తీసేద్దాం.
యు.ర : మీరు చెప్పాలా? నేను చూస్కుంటాను కదా. మీరు సొమ్ము తో సిద్ధం గా ఉండండి చాలు.

కొన్నాళ్ళ తరువాత మన యు.ర నీరసం గా వచ్చి పే.మో.పె ని కలిసాడు.

పే.మో.పె : ఏందయ్యా? అలా నీరసం గా ఉన్నావేంది? వాన లో తడిసిన బొచ్చు కుక్క పిల్ల లాగ! ఏందీ కథ?
యు.ర : కథ ఓకే అండి. కాకపోతే హీరో నే దొరకలేదు.
పే.మో.పె : అదేంది?
యు.ర : ఆ ఫ్యామిలీ లో అంతా బుక్ డ్. ఎవ్వరూ ఖాళీ లేరు. హీరో లు దొరక్క చాలా మంది స్టొరీ లో హీరో బదులు హీరోయిన్ ని హై లైట్ చేసి ఆడోల్లని కుడా తోసుకెల్లారు. అదీ కుదరని వాళ్ళు పిల్లల్ని పట్టుకెళ్ళి సినిమా పేరు ముందు 'బాల' అని తగిలించి లాగించేస్తున్నారు.
పే.మో.పె : అదేంది? ఆ ఇంట్లో మనకు చెయ్యడానికి ఖాళీ గా ఒక్కళ్ళు కుడా దొరకలేదా ? సరిగ్గా చూసావా ?
యు.ర : చూసానండి. ఆ ఇంట్లో పని చేసే వాడు తప్ప ఎవ్వరూ ఖాళీ గా లేరు.
పే.మో.పె : ఓరి నీ. ఇంకేమి! ఎవరూ దొరకలేదంటావు? ఆయన్నే పెట్టుకుంటే సరి. కాకపోతే,కథ కొంచెం మార్చుకున్దాము .
యు.ర : ఏమని?
పే.మో.పె : అవును, ఆయన పని వాడినే!

కూల్ జర్నీస్

2010-11-01T04:33:00.000-07:00

సాధారణంగా నేను గుంటూరు హైదరాబాద్ మధ్య చాలా విరివి గా ప్రయాణం చేస్తూ ఉండేవాడిని. గుంటూరు జిల్లా దాటి తెలంగాణ లోకి ప్రవేశించడం తోటే సాధారణంగా చెమటలు తగ్గి చలి మొదలు అవుతూ ఉంటుంది. ఇక్కడ నేను వాతావరణం గురించి వర్ణించ దలుచుకోలేదు కానీ సాధారణం గా ప్రయాణాల్లో కొంత మంది పద్ధతి చాలా చికాకు గా ఉంటుంది. అంత చలి లో కూడా పూర్తిగా కిటికీలు తెరిచేసి ఫ్యాన్ వేసేసి చక్కగా 'rug' కప్పుకు పడుకుంటారు. ఇక ఉట్టి నైట్ డ్రెస్ లో దిగే నా లాంటి వాళ్ళ బాధ వర్ణనాతీతం. ఆ చలికి తట్టుకోలేక రాఘవేంద్ర రావు గారి సినిమాల్లో హీరోయిన్ ల లాగా రకరకాల భంగిమల్లో పడుకోవాల్సి వస్తుంది.

షకీ(లా?)రా!

2010-02-20T09:10:00.000-08:00

ఈ మధ్య రీసెంట్ గా షకీరా పాట 'whenever wherever' విన్నప్పుడు నా memories ఎక్కడికో వెళ్ళిపోయాయి. మా colleagues ని అడిగితే ఈ పాట ట్యూన్ కోటి ఒక తెలుగు పాట కి as it is గా వాడేసారు అన్నారు. కానీ నా జ్ఞాపకాలు నన్ను ఇంకా వెనక్కి తీసుకెళ్ళాయి. అది నేను ఇంజనీరింగ్ 1st year లో ఉన్నప్పటి మాట. Freshers day రోజు ఒక అమ్మాయి స్టేజి ఎక్కి 'whenever wherever' పాట పాడింది. విన్న వాళ్ళంతా బాగానే ఉందన్నారు. మాకు ఆమె పాడేది ఇంగ్లీష్ అని తప్ప ఇంకేమి అర్ధం కాలేదు. అదే ముక్క ఆమెతో అంటే 'అవునా! ఇది షకీరా పాట. బాగా famous' అని చెప్పింది. ఆ రోజుల్లో మా వయసుకి, మా జ్ఞానానికి షకీలా తెలుసు కానీ షకీరా తెలిదు. దానితో అది విన్న అందరమూ ఓకే అనుకున్నాము కానీ ఒకడు మాత్రం బాగా కంగారు గా confusing గా కనిపించాడు. అందరితో చెవుల్లో ఏదో గుస గుస లాడాడు. కానీ మొదటి నుంచి 'రాముడు మంచి బాలుడు' (ఇప్పటికీ అందరికీ అదే భావన) లాంటి వాడిని అవడం తో నన్ను అడగడానికి జంకాడు. తరువాత కొన్నాళ్ళకి ఇంక భరించలేక నేరుగా నా దగ్గరికి వచ్చి తన సందేహాన్ని అడిగేసాడు. 'షకీలా పాటలు కూడా పడుతుందా? అయినా పాడితే ఏదో సౌత్ పాటలు పడాలి కానీ ఇంగ్లీష్ లో ఎందుకు పాడింది?' అని. నిజమే నాకు కూడా తెలిదు. కాబట్టి సమాధానం తెలీని అందరు చేసినట్టే చిరునవ్వు నవ్వి తప్పించుకున్నాను. నాకైతే ఆ సందేహం ఇంజనీరింగ్ పూర్తి కాక ముందే తీరింది. మరి మా వాడి సంగతైతే తెలిదు :)

వరుడు

2010-02-20T07:55:00.000-08:00

చాలా రోజుల క్రితం నాటి సంఘటన. మా స్నేహితుడి పెళ్లి నిశ్చయమైన సందర్భం లో సరదాగా రాసినది ఇది .. అతడి పేరు ఇక్కడ పెట్టడలుచుకోలేదు. అందుకే పేరు కి బదులు xxxx వాడాను. సరదాకి చదువుకోండి ..

ఒక వారం రోజుల క్రితం నేను బస్ లో విజయవాడ వెళ్తుండగా xxxx కాల్ చేశాడు. ఏంటి xxxx అంటే 'నాకు పెళ్లి కుదిరింది' అని చాలా సంతోషం గా చెప్పాడు. 'ఎలా?' అని అడిగాను నేను. 'నాకు అమ్మాయి నచ్చింది' అన్నాడు. అది సరే 'అమ్మాయికి నువ్వు నచ్చావా!' అని అడిగాను నేను. అసలు ఈ చివరి ప్రశ్నకి చాలా ప్రాముఖ్యత ఉంది. ఎందుకంటే మనోడు పెళ్లి మీద మోజు లో అమ్మాయి ని ఎవరిని చూపించిన సరే అనేసే వాడు. కాకపోతే ఇన్నాళ్లు మనోడీని సరే అనే వాళ్ళు లేక తెగ దిగాలు పడిపోయాడు. అసలు మనోడి కి పెళ్లి మీద ఇంట్రెస్ట్ ఈ నాటిది కాదు. మొన్న ఆ మధ్య మహిళా సంఘాలు కొన్ని 'బహు భార్యత్వం' మీద నిరసనలు చేద్దామని నిర్ణయించుకుని ఒక మీటింగ్ ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. ఆ మీటింగ్ కి మనోడు కూడా అటెండ్ అయ్యి 'బహు భార్యత్వం' కి వ్యతిరేకంగా తెగ లెక్చర్ దంచాడు. దానికి ముగ్ధులైన మహిళా సంఘాలు మనోడికి ఒక సన్మానం ఏర్పాటు చేశాయి. మీరు ఇంతగా మహిళా సమస్యల మీద పోరాడదానికి కారణం ఏంటి అని అడిగారు. దానికి మనోడు ఆవేశం గా స్త్రీ సమస్యల మీద పోరాటం కాదు. అసలే మన దేశం లో 1000 జెంట్స్ కి 930 ల్యాడీస్ ఏ ఉన్నారు. అంటే ఆల్‌రెడీ 70 మెంబర్స్ కి పెళ్లి అవకాశం లేదు. ఆ మిగిలిన 930 ని ఇలా ఒక్కొక్కడు ఇద్దరినీ ముగ్గురినీ కట్టుకుంటే పెళ్లి కానీ నా లాంటి వాళ్ల పరిస్థితీ ఏంటి? అని వాపోయాడు. దానితో మన వాడిని స్త్రీవాది(ఫెమినిస్ట్) గా భావించి సన్మానం ఏర్పాటు చేసిన వాళ్ళు మన వాడి స్వార్ధానికి ఖంగు తిని సన్మానం క్యాన్సల్ చేసుకున్నారు. అసలు ఈ పెళ్లి ఆరాటం లో పడి మనోడు orkut లో, facebook లో, hi5 లో, flicker లో చివరికి చిన్న పిల్లలు పుస్తకాలకు అంటించుకునే sticker ల లో కూడా ఆడపిల్లల ఫోటో కనిపిస్తే ఆశగా(చిలిపి బాష లో ఆబ గా) చూసేవాడు. TV లో news reader లు నవ్వినా తనను చూసే అని తెగ సిగ్గు పడిపోయేవాడు. సబ్బులూ, పౌడర్ లు అమ్ముకునే వాళ్ళకి, చివరికి పొరపాటున అడ్రెస్ అడిగడానికి ఇంటికి వచ్చిన వాళ్ళకి కి కూడా తన bio-data చెప్పి మురిసి పోయేవాడు. అసలు పెళ్లి కాని జీవితం బ్రేక్ లేని బస్ లో తిరుమల కొండ ఎక్కడం అని xxxx ఫీలింగ్. అందుకే ఏడు కొండల వాడికి మొక్కు కున్నా, ఏడు గంటల (7'O clock) బ్లేడ్ తో చెక్కు కున్నా మన వాడి తీరని ఆవేదన 'ఆ' వేదన ఒకటే. ఇక వెతికి వెతికి విసిగి వేసారి చివరికి వైరాగ్యం తో బైరాగుల్లో కలిసి పోతాడేమొనని భయపడుతున్న సమయం లో దేవుడు కరుణించాడు. xxxx కి పెళ్లి కుదిరింది. మరి ఈ సందర్భం గా తన ఛిర కాల వాంఛ తీర్చుకున్న Mr.xxxx కి నా శుభాకాంక్షలు. కాబోయే Mrs.xxxx తెగువ కి నా జోహార్లు.

నోట్: Engagement తో xxxx మన bachelors batch కి నోటీస్ ఇచ్చాడు. పెళ్లి తో తనని మన బ్యాచ్ నుంచి రిలీవ్ చేస్తున్నాము. ఈ లోపు గా మరి ఒక బ్యాచలర్ పార్టీ ఏర్పాటు చేస్తాడు మన వాడు. కాబట్టి అందరు రెడీ గా ఉండండి :)

2009-06-02T12:03:00.000-07:00

నేను సాహిత్యం లో అభిమానించేది సిరివెన్నల నే అయిన ఆత్రేయ గారితో ఆయన్ని పోల్చలేను. నాకు తెలిసినంత వరకు తెలుగు సినిమా చరిత్ర లో ఆత్రేయ తో పోల్చదగ్గ వ్యక్తి ఇంత వరకు ఎవరు లేరు. ముందు కూడా రాకపోవచ్చు. డైలాగ్ లు రాయడం లో త్రివిక్రమ్ కి ఆత్రేయ కి కొంత పోలిక ఉన్నా త్రివిక్రమ్ ఆత్రేయ వారి లా వర్సటైల్ కాదు. ఇక ఆత్రేయ పాటల్లో నాకు అన్నిటి కన్నా ఇష్టమైన పాట 'ప్రేమ' సినిమా లో 'ప్రియతమ నా హృదయమా!'. కానీ ఈ కింది పాట కూడా అంతే ఇష్టం. ఐతే మా జెనరేషన్ వాళ్ళకు చాలా మందికి ఈ పాట తెలియకపోవచ్చు అని ఈ పాట ని పోస్ట్ చేస్తున్నాను, బహుశా నా అంచనా తప్పేమో!

ఇక సినిమా విషయానికి వస్తే సినిమా పేరు 'ఇది కథ కాదు'. బాల చందర్ గారి సినిమా. కాబట్టి ప్రపంచం లో ఉన్న కస్టాలన్నీ ఇందులో హీరొఇన్ కే ఉంటాయి. బాల చందర్ గారి సినిమా ల్లోకెల్లా నాకు నచ్చేది ఆత్రయ గారి సాహిత్యమే. ఎందుకంటే నేను స్వతహాగా సెంటిమెంట్ సినిమా లు పెద్దగా ఇష్టపడను.

ఆత్రేయ గారు సినిమా పాటలు మాత్రమే కాదు, మాటలు, కథలు నాటకాలు కూడా రాసేవారు. దర్శకత్వం కూడా చేసే వారు. ఆయన రాసిన మాటల్లో ఎంత చతురత ఉండేదో చెప్పడానికి ఒక ఉదాహరణ. సినిమా పేరు గుర్తు లేదు. ఐతే హీరొ మాత్రం .. ఆడ వాళ్ల గురించి చెపుతూ
" వాళ్ళ టెక్కు నిక్కు తగ్గించే టెక్కునిక్కు (technique) మనకు తెలుసుగా!"

ఆత్రేయ గారి సాహిత్యం సాధ్యమైనంత వరకు చాలా సరళం గా ఉంటుంది. చిన్న చిన్న మాటలతో పెద్ద పెద్ద అర్ధాలు రాబడతారు.
ఉదా || " నువు లేని నన్ను ఊహ్చించలేను, నేయా వేదనంత నివేదించలేను"
"అంతా మట్టీ నని తెలుసు, అదీ ఒక మాయెనని తెలుసు, తెలిసి, వలచి విలపించుటలో తీయదనం ఎవరికి
తెలుసు?"
"అనుకున్నామని జరగవు అన్ని, అనుకోలేదని ఆగవు కొన్ని,
జరిగెవన్ని మంచికని అనుకోవడమే మనిషి పని"

తక ధిమి తక తక ధిమి తక తక ధిమి తక తక ధిమ్
తక ధిమి తక తక ధిమి తక తక ధిమి తక తక ధిమ్
జత జత కొక కథ ఉన్నది చరితైతే ఝం ఝం
ఒక ఇంటికి ముఖద్వారం ఒకటుంటే అందం
ఒక మనసుకి ఒక మనసని అనుకుంటే స్వర్గం || తక ధిమి ||

ఈ లోకమొక ఆట స్థలము
ఈ ఆట ఆడేది క్షణము
ఆడించు వాడెవ్వడైనా ఆడాలి ఈ కీలు బొమ్మ
ఇది తెలిసి తుది తెలిసి ఇంకెందుకు గర్వం?
తన ఆటే గెలవాలని ప్రతి బొమ్మకు స్వార్ధం || తక ధిమి ||

వెళ్తారు వెళ్లేటీ వాళ్ళు
చెప్పేసై తుది వీడుకోలు
ఉంటారు ఋణమున్న వాళ్ళు
వింటారు నీ గుండె రొదలు
కన్నీళ్ళ సెలయెళ్లు కాకూడదు కళ్ళు
కలలన్నీ వెలుగొచ్చిన మెలుకువలొ చెల్లు || తక ధిమి ||

ఏనాడు గెలిచింది వలపు?
తానోడుటె దాని గెలుపు
గాయాన్ని మాన్పేది మరపు
ప్రాణాల్ని నిలిపేది రేపు
ప్రతి మరపు ఒక రేపై తెర వాలి తలుపు
ఏ రేపో ఒక మెరుపై తెస్తుందొక మలుపు || తక ధిమి ||

ఏస్ వీరుడు

2009-04-26T07:26:00.000-07:00

ఇది సుమారుగా ఒక 12 సంవత్సరాల క్రితం వార్తేమో. ఇంకా ఎక్కువైనా అవ్వొచేమో! ఆ రోజుల్లో, ఈ రోజుల్లో కూడా, ఇండియా లో స్పోర్ట్ అంటే క్రికెట్ ఏ కదా. ఐతే అప్పుడప్పుడు ఈనాడు పేపర్ చూసిన knowledge తో మిగత ఆటల మీద కూడా లైట్ గా జ్ఞానం పెంచుకుంటూ ఉండేవాడిని. ఆ ప్రకారం గా క్రికెట్ తరువాత టెన్నిస్ మీద కాన్సెంట్రేట్ చేసేవాడిని. ఆ రోజుల్లో టెన్నిస్ వార్తలు ఎప్పుడు చూసిన ఒక కుర్రాడు తెగ గెలిచేసే వాడు, పీట్ సంప్రాస్. కాబట్టి ఎప్పుడు పేపర్ చూసినా అతను గెలిచాడని గొప్పగా రాసేవాడు. అంత గొప్పగా రాయడం తో పీట్ ఇండియా వాడని ఫిక్స్ అయిపోయాను. అంతలో ఒక ఘోరం జరిగింది. పీట్ అనామకుడైన ఒక ఆటగాడి తో ఓడిపోయాడు. లియాండర్ పేస్ అని. అంత వరకు అతని పేరు పెద్దగా పేపర్ లో చూసి ఉండక పోవడంతో అతను ఏ దేశం వాడో కూడా తెలీదు. కాకపోతే ఎందుకో మరి US అని ఫిక్స్ అయిపోయాను. దానితో ఒక వారం రోజులు తెగ ఫీల్ అయిపోయాను. మా ఇండియా ప్లేయర్ ని అందులోనూ విశ్వ విజేత ని ఎవరో అనామకుడు ఓడించడం ఏమిటా అని!

ఒకే ఒక మాట

2009-02-22T08:06:00.000-08:00

ఇవి కేవలం నాకు నచ్చిన సినిమా పాటల సమాహారం. చాలా మంది లాగా నాకు కూడా సాహిత్యం అంటే సినిమా సాహిత్యమే!

ముందు గా నా అభిమాన రచయిత సిరివెన్నల వారు రాసిన ఈ పాట తో మొదలెడుతున్నాను. సినిమా చక్రం. ఈ పేరు వినగానే అందరికీ గుర్తుకు వచ్చే పాట 'జగమంత కుటుంబం'. కానీ నేను ఇస్తున్నది ఆ పాట కాదు. ఈ పాట కూడా చాలా అద్భుతం గా ఉంటుంది.

ముఖ్యం గా చరణాల్లోని కొన్ని ప్రయోగాలు అత్యద్భుతం. ముఖ్యం గా ప్రేమికులకి బాగా ఉపయోగ పడతాయి :).

ఒకే ఒక మాట మదిలోన దాగుంది మౌనంగా

ఒకే ఒక మాట పెదవోపలెనన్త తీయంగా

నా పేరు నీ ప్రేమనీ

నా దారి నీ వలపనీ

నా చూపు నీ నవ్వనీ

నా ఊపిరే నువ్వని

నీకు చెప్పాలని

నేను అని లేను అని చెబితే ఎం చేస్తావు

నమ్మనని నవ్వుకొని చాల్లే పొమ్మంటావు

నీ మనసులోని ఆశగా నిలిచేది నేననీ

నీ తనువులోని స్పర్శగా తగిలేది నేననీ

నీ కంటి మైమరపులొ నను పోల్చుకొన్టానని

తల ఆన్చి నీ గుండె పై నా పేరు విన్టాననీ

నీకు చెప్పాలని

నీ అడుగై నడవడమే పయనమన్నది పాదం

నిను విడిచి బతకడమే మరణమన్నది ప్రాణం

నువు రాకముందు జీవితం గురుతైన లేదనీ

నిను కలుసుకున్న ఆ క్షణం నను వొదిలిపోదని

ప్రతి ఘడియ ఓ జన్మగా నే గడుపుతున్నాననీ

ఈ మహిమ నీదేననీ నీకైన తెలుసా అనీ

నీకు చెప్పాలని

రాజు గారి చిలుక

2009-02-17T08:31:00.001-08:00

అనగనగా ఒక రాజ్యం. ఆ రాజ్యానికి ఒక రాజు గారు. ఆ రాజు గారికి ఒక అందమైన చిలుక. చిలుక అంటే రాణి గారికి ప్రాణం. రాణి గారంటే రాజు గారికి మోహం. దానితో చిలుక కి రాజభోగం. ఆ రాజ్యం లో ఆ చిలుక కూచుందే కొమ్మ, కొరికిందే జామఅయ్యింది. ఇది ఇలా ఉండగా ఆ రాజ్యం లో ఒక పర్వదినాన చిలుక లకి ఎగిరే పోటీ పెట్టారు. పెద్ద మర్రిచెట్టు చివారాఖరి కొమ్మకి ఒక జామ పండు తగిలించి ఆ పండు ని మొదట గా తీసుకు వచ్చిన చిలుక కి బంగారు పంజరం బహుమతి గా ప్రకాటిచ్చారు నిర్వాహకులు. దీనితో ఊరిలో చిలుకలన్ని రెక్కలు విదిలిస్తూ విపరీతం గా ప్ర్యాక్టీస్ చేసేస్తున్నాయి. ఈ విషయం తెలిసిన రాజు గారి చిలుక తాను కూడా పోటీ కి వెళ్తానని ఉత్సాహపడింది. రాజు గారు ససేమిరా అన్నారు. రాణి గారు అలిగారు. చివరికి రాజు గారు ఒప్పుకోక తప్పలేదు. ఇహ ఈ దెబ్బకి నిర్వాహకులకి ముచ్చెమటలు పట్టేశాయి. రాజు గారి చిలుక ఓడిపోతే తమ ప్రాణాలు దక్కవన్న విషయం వారికి తెలుసు. అందుకే పోటీ రోజు రాజు గారి చిలుక ఓడిపోకుండా ఒక ప్రణాళిక వేశారు. పోటీ మొదలయ్యింది. ఒక్క రాజు గారి చిలుక కి తప్ప మిగతా చిలుకలన్నింటికీ ఎగరకుండా రెక్కలు కట్టేశారు. కానీ రాజు గారి చిలుక కి బద్దకమ్ ఎక్కువ. సేవలు చేసే పరిచారకుల వల్లనేమో కదలకుండా తినడం అలవాటు అయ్యింది. దీనితో నిర్వాహకులు ఎంతగా ప్రయత్నించిన మన చిలుక ఒక అడుగు కూడా కదలలేదు. మిగతా చిలుకలు బంధనాలు తెంచుకుని లక్ష్యం వైపు ఎగరసాగాయి. చివరికి పోటీ పూర్తి అయ్యింది. మన చిలుక ఒక అడుగూ వెయ్యాలేదు. దీనితో తెలివైన నిర్వాహకుడు ఎదురుగా ఊరించే జామ పండు ఉన్నా నిగ్రహం తో కదలకుండా నిలుచున్న రాజు గారి చిలుక ని ఒక గొప్ప విషయం గా పరిగణిస్తూ రాజు గారి చిలుక ని విజేత గా ప్రకటించి ఊపిరి పీల్చుకున్నారు.

పైన నేను చెప్పిన విధానం బాగున్నా లేకున్నా చెప్పదలచిన విషయం ఒకటే; ఇక్కడ రాజు గారి చిలుక అర్హత లేకున్న అందలం ఎక్కింది. దీనిని బట్టే ఈ పాటికే నేను చెప్పదలచిన విషయం అర్ధం అయి ఉంటుంది. Reservations. ఇదే ఈ post లో డిస్కస్ చెయ్యదలచిన విషయం. అసలు Reservations అనేవి సామాజిక పరంగా లేదా ఆర్ధికం గా అనాగారిన వర్గాలకి న్యాయం చెయ్యాలని సంకల్పించి మన రాజ్యాంగం లో పొందు పరిచారు. ఐతే ఒక ప్రభుత్వ హయాం లో reservations సంఖ్య పెరుగుతూ వస్తున్నాయంటే దానికి అర్ధం ఆ ప్రభుత్వ హయాం లో అనగతొక్కపొడుతున్న కులాల సంఖ్య పెరుగుతున్నట్లా? అణగారిపోతున్న మతాల సంఖ్య పెరుగుతున్నట్లా ? వెనకబాటు కు గురవుతున్న వర్గాల సంఖ్య పెరుగుతున్నట్లా ? లేదా reservations కి రాజ్యాంగం లో ఇచ్చిన అర్ధం ఇప్పటి ప్రభుత్వాలకి అర్ధం కాణట్లా ?

నేను reservations కి వ్యతిరేకం కాదు. కానీ కుల పరంగా కల్పించే reservations కి వ్యతిరేకం. దీని వల్ల ప్రజల్లో అనవసరమైన అపార్ధాలు కలిగించినట్లవుతున్నది. కొన్ని కులాల్లో అభద్రతా భావాలు రేపిన వాళ్ళవుతారు. ఈ కుల పరమైన reservations న్యాయం జరగలెదనడానికి నాకు తెలిసిన ఒక ఉదాహరణ. ఇది నేను చదివే రోజుల నాటిది. ఒక జాతీయ స్థాయి ప్రవేశ పరీక్షకి అప్లికేషన్ వెల 1000. కానీ రిసర్వేషన్ వర్గానికి చెందిన వారికి వెల 500. నా స్నేహితులు ఇద్దరు. ఒకరి నాన్న సెంట్రల్ ప్రభుత్వ ఉద్యోగి. ఇంకొక వ్యక్తికి తండ్రి లేదు. తల్లి చిన్న బడ్డీ కొట్టు నడుపుతూ వీడు పేపర్ లు వేస్తూ చదువుకుంటున్నాడు. మొదటి వాడు ఒక ప్రైవేట్ కాలేజ్ లో, రెండవ వాడు ప్రభుత్వ కాలేజ్ లో. ఐతే రెండవ వాడు చేసుకున్నపాపం ఉన్నత వర్గానికి (ప్రభుత్వం దృష్టి లో) చెందిన వాడు కావటం. మేమందరం ఇంకొందరు దాతల సహాయం తో వీడికి అప్లికేషన్ కొనిచ్చాము. ఇంత చేసి మొదటి వాడికి పరీక్ష లో ర్యాంక్ 8000. రెండవ వాడికి 43000. మొదటి వాడికి ఫ్రీ సీట్ రాలేదు. రెండవ వాడికి యూనివర్సిటీ సీట్ దక్కింది. మొదటి వాడు డిగ్రీ చేశాడు లోకల్ కాలేజ్ లో. ఇప్పుడు అదే ఊరిలో చిన్న కాలేజ్ లో టూటర్ గా పని చేస్తున్నాడు. ఈ ఉదాహరణ లో ఎవరికి అసలైన సహాయం కావాలో అందరికీ తెలుసు. కానీ అందింది ఎవరికో కూడా అందరమూ చూశాము. ఇందులో మొదటి వాడి తప్పు లేదు. ఇది కేవలం మన వ్యవస్థ తప్పు. ఎప్పుడో బూజు పట్టిన విధానాలని ఇప్పటికీ కొనసాగించాల్సి రావటం మన దురదృస్తాం. ఇక్కడ కులాలు పుట్టుక తోనే వస్తాయి. కానీ reservations కూడా పుట్టుక తోనే వస్తే వాటి వల్ల ఉపయోగం కన్నా దుర్వినియోగమే ఎక్కువ. మరి దీనికి పరిష్కారం ?

త్వరలో భారత ప్రధాని పదవాని ఆశిస్తున్న ఒక మహిళ ఉన్నత కులాలకి కూడా reservations వర్తింపచెయ్యాలన్నారు. అందరికి reservations కల్పిస్తే ప్రతిభ కి స్థానం ఎక్కడ ? ఇప్పటికైనా ప్రభుత్వాలు ఈ reservations కి సంబంధించి ఒక హేతు బద్దమైన నిర్ణయానికి రావాలి. ఇవి కేవలం కులం ప్రాతిపదికన కాకుండా కేవలం అవసరాన్ని బట్టి అందించాలి. ప్రభుత్వ ఉద్యోగాల్లో ప్రవేశానికి reservations వర్తించిన ప్రమోషన్ లకి reservations వర్తింప చెయ్యకూడదు. కేవలం ప్రతిభ ని ప్రాతిపదిక గా తీసుకోవాలి. ఇందులో ఒక ఇబ్బంది. ఉన్నతాధికారులు కుల పిచ్చి కల వారైనప్పుడు వారి కులానికి చెందిన వ్యక్తులకే మొదటి ప్రాధాన్యాన్ని ఇస్తారు. దీన్ని నిర్మూలించడానికి ఉద్యోగుల్లో ముఖ్యంగా కింద స్థాయి నుంచి వీలైతే విద్యార్ధి దశ నుంచే కుల ప్రీతి ని తగ్గించ గలగడం. అన్ని కులాలు ఒక్కటే అందరికి సమాన అవకాశాలు అందాలి అని తెలుసుకునే వాతావరణం కల్పించడం. కానీ దీనిని ఆచరణలో పెట్టడానికి రాజకీయ పక్షాలు ఆసక్తి చూపకపోవచ్చు. ఎందుకంటే 100 కి 99 శాతం పార్టీ లు కేవలం కులాల మీదే బ్రతుకుతున్నాయి. పెద్ద పెద్ద నాయకులలో మెజారిటీ కుల కాంక్ష ని పెంచిన వాల్లే. ఐతే మార్పు అసాధ్యం కాదు. కనీసం మన తరానికి చెందిన వారైనా తమ పిల్లలకి reservations అక్కర్లేదు అని వాలంటరీ గా ముందుకి వచ్చి చెప్పాలి. తమ పిల్లలకి తాము అన్ని రకాలు గా చక్కటి అవకాశాలు కల్పిస్తామని ఇక ముందుకు వెళ్ళడం వల్ల ప్రతిభ మీదే ఆధార పడుతుందని విశ్వసించాలి. కనీసం కొన్ని రాజకీయ పక్షాలైన ప్రతిభ కె పట్టం అన్న నినాదాన్ని స్వీకరించాలి. మేధావులు reservations వ్యవస్థ లో మార్పులకి ఉద్యమించాలి. కొంచం కస్టమైన ఇది ఆచరణ సాధ్యమే అని నా విశ్వాసం. చివరగా ఒక మాట. ఈ కుల వ్యవస్థ వల్ల పూర్తి స్థాయి లో లబ్ది పోందుతున్నది కేవలం కుల నాయకులు రాజకీయ పక్షాలే! లేదంటే 6- సంవత్సరాల పాటు reservations ని అమలు పరిచిన ఇప్పటికీ సమ సమాజ స్థాపన జరగకపోవడానికి కారణం? ఇది జవాబు చెప్పలేని ప్రశ్న కాదు. జవాబు చెప్పకూడని ప్రశ్న! చెప్పుకోలేని ప్రశ్న.

అనిల్ కుంబ్లే

2009-02-15T11:28:00.000-08:00

ఈ మ్యాటర్ మొన్నీ మధ్య అనిల్ అంతర్జాతీయ క్రికెట్ నుంచి రిటైర్ అయినప్పుడు నేను నా స్నేహితులతో పంచుకున్నది. ఇది సందర్భం కాకపోయినా అదే మ్యాటర్ ని ఇంగ్లీష్ లో ఇక్కడ ఉంచుతున్నాను :

It all started on the night of 27 November 1993. India were playing against WI in the finals of Hero Cup in Eden Gardens. I was just eight years old then. After a small but entertaining partnership between Sachin and Kapil, India had put a target of 226 for WI. After a solid start they just tumbled and fell like dry leaves to the magic of a bespectacled young man. Accurate and unerring, his deliveries one after the other kept on asking questions to the WI batsmen who had no clue how to play them. Soon they had given up and he had picked up 6 wickets for 12 runs. He takes the last six wickets in less than 5 overs; it is still India's best bowling performance in ODIs. Indian won Hero cup and he became the Hero in my heart. The man, Anil Kumble, is my favourite cricketer over the past 1 and 1/2 decade. I don't know if the resemblance in our names had made me like him!

We are really lucky to be in a generation which is a golden era for spin bowling. Three world class spinners, Kumble along with Murali and Warne, ruled the cricketing world over the past 15 years. They had shown the world that spinners can be match winners. Of the three Kumble is distinct. He did not have the flair of Warne or guile of Murali but he competed with them through out this period. He certainly is not a bug spinner of the ball, but as he said the difference between the middle of the bat and edge is just 1 inch. You need not be a big turner of the ball to beat the edge. Even if you compare the records of Warne and Kumble, Kumble had picked up 4.68 wickets per match when compared to Warne's 4.88 per match. He was the first bowler to reach 300 wickets in ODIs among the three. And he had one test century that the other two did not have. In fact he was the only one to score a century in 500+ wicket club. People say Kumble has picked up lot of wickets on sub continent where the pitches assist spinners. But one has to realize the fact that even Warne picked up majority of his wickets against SA and England who did not know that a cricket ball can spin. When Murali picked up majority of his wickets against cricketing minnows like Zimbabwe and Bangladesh, Kumble had major success against the world champions Australia and Pakistan, who are the second best players of spin after India. This is not to show that Kumble is more than Warne or Murali but just to tell that he is not less. If warne is blessed and Murali has it by birth, Kumble is the one who showed that hard work pays. He simplified the art of spin bowling just like an expert mathematician does when solving complex problems.

I liked Kumble when I was not aware of the golden past of Indian spin, the spin quartet. E.Prasanna once said that Kumble would not even get a chance a play international cricket if he had played during their time. Even then Kumble's record was better than the spin quartet put together. Four spinners put together averaged just above 4 per match compared to Kumble's 4.68. Having said that I should accept the fact that those four spinners were really quality players. He also holds the record for highest number of LBWs and Caught and Bowleds in Test cricket. Incidentally his last two wickets in test cricket are LBW and Caught and Bowled respectively.

Anil kumble is inarguably the greatest match winner for India. As cricinfo has put it, No bowler in history won India more Test matches than Anil Kumble, and there probably hasn't been a harder trier either. He has literally won many matches for India during the time when India was considered unbeatable in their home soil under Azhar. People who comment that Kumble's record outside subcontinent is not that good have to understand the fact that before Rahul Dravid had a golden run at No.3, Indian batsmen seldom scored in test matches outside India. When Indian batting started performing better outside India, Kumble's record outside India has also improved. 20+ wkts in Australia, despite being treated as a backup for Harbhajan; he got a chance only after Bahajji was inhured in that series, in 2003 is an example. His subtle variations in pace, length combined with a clever use of crease earned him great success. Though he is not a big turner of the ball, he has made the batsmen dance on their toes with his deliveries. Though he does not know how to spin a ball, he has made cricket records spin around his career. In a brilliant though always downplayed career Kumble claimed virtually every Indian record. After his shoulder injury in 2000, Kumble has improved a lot as a bowler and added more varieties under his repertoire. He is arguably the best bowler for flippers in his generation.

Inspite of all his achievements, he was always underrated. As an ad agency once commented, Kumble is not an advertising material. There were no huge celebrations when he broke Kapil's record or picked up 10 wkts in an innings. But he has never complained. Even after announcing his retirement he did not cry upon officials or fellow players. In his career of 18 years, he was not summoned even once. As Tony Greig said, If you ask anybody about Kumble, you will hear only good about him. Ask Lara & Inzamam, who thwarted all spinners but Kumble, and they will testify for his greatness. This tells a lot about his character and ability. To conclude, India may produce another Dravid, Ganguly or Laxman, but Kumble is once in a life time player. We may not see a spinner creating records without spinning a ball.

Thanks,
Anil.

{ I have intentionally left out Antigua, but without mentioning it a mail on Kumble will not be complete }